Bakarken Görememek

Bakarken Görememek kadar saçma bir şey olabilir mi diye soruyorum kendi kendime. Huzursuzluğu anlarım, dalgınlığı anlarım, boşluğa düşmeyi de anlarım ama bakarken görmek istediğini bir insan nasıl göremez, işte onu aklım almıyor bir türlü.

Sayısız kez önünden geçtiğiniz bir şey değil bu, ya da görmemeniz gereken bir nesne de değil. Aslında bu tamamen bir yanılsama ile ilgili durum diyerek çok önemsemiyordum başlarda.

Lakin, insanoğlu bu kadar kör olamaz deyip kendi kendime sonuçlar da üretmiyor değilim. Bir insan can bildiği, canını vermek istediği, canından öte sevdiği bir insanı nasıl görmemezlikten gelebilir ki? Menfaat çatışmaları sayesinde zaten günümüzde insanlar birbirine el olmuş durumdayken, bu bana nasıl yapılırdı ya da bunu nasıl kaldırabilirdim?

Gözlerinin içine baka baka kaldığınız, ya da severken asla hasretinden yanıp tutuşmaya bile dayanamadığınız bir sevdiğiniz varken, onun yokluğunu kabullenmek veya onun varlığını yok bilmek kadar başka acıtan bir durum sayabilir misiniz bana?

Baktığı halde görememek, işte bu davranışın ya da bu psikolojinin eseri olmalı. Duyarsızlığın başka bir ifadesi olmalı belki de. Yana yana sevdiğini arayan bir insanın çektiği zulmün karşısında, onu görmezden gelmek de ne demek? İntihar değil mi bu davranışın açıklaması?

Bakarken Görmek
Bakarken Görmek

Bakarken Görememek

Gören gözlerin başka bir ifadesi de budur. Bugün gene sensizim, bugün gene yalnızım, bu akşam gene hasretinden bin parçaya bölündüm derken, sebepsiz yere kaçışların en anlamsız ifadesi hem de.

Yabancı saydığımız her davranış karşısında bazen böyle yapabilmeyi cesaret örneği olarak da düşünebiliriz ama ya geride kalan onca hayalden ve umuttan geriye ne kaldıysa, aslında biriktirdiklerimiz de onlardır kendi adımıza.

Yine de bir şeyleri değiştirmek için zaman geçmiş değil. Her şeye yeniden başlamanın da bir sonucu olmalı diyorum. Yanımdan yavaş yavaş geçen sevgili, ‘hey!’ san sesleniyorum..

Sen umutlarımı da al götür uzaklara, bendeki seni de kaldır at içimden, göremediğin hatta bakarken göremediğin ne varsa sil at gözlerinden.. Çünkü ben seni, yanımdan geçerken bıraktım. Beni göremediğin an bıraktım.

Sana sevdanın körlüğü, bana da başka diyarlar hak olsun bundan sonra. Bakarken görememek işte bu olsun artık…

KRaL

22.08.2018

Denizim
Denizim

 

 

 

Bakarken Görememek” için bir yorum

  • 23 Ağustos 2018 tarihinde, saat 16:42
    Permalink

    Bakarsin görmezsin
    Görürsün bakmazsın
    Seversin sevilmezsin
    Sevilirsin önemsemezsin
    Hayat ne garip kimseye adil davranmıyor.
    Emeğine sağlık Kral güzel makale.

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir