Bensiz Nefes Alamıyordun

Hani Bensiz Nefes Alamıyordun ya, ne kadar da yalanmış. Şimdi çok uzaklarda aldığın milyonlarca nefese edecek o kadar çok küfrüm var ki? Boğazında düğümlenen her nefesin içindeki hakkımdan dolayıdır ki, bir gün o alamadığın nefes ecelin olacak. O beş para etmez kanın, damarlarında gezerken, gözlerimdeki kini ve nefreti inan ki fazlasıyla hissedeceksin. Hiç bir tabip ilaç olmayacak sendeki bu derde. Ahımla yerle bir olup, aldığın her nefeste çektiğin acılardan dolayı Rab’be yalvaracaksın ” Al Canımı da Kurtulayım. ” diye.

Bir ah’tır ki bu, neye etsen perişan olur, neye etsen yerle bir olur. Hem de bu ah neyin ah’ıdır bilir misin? Bilemezsin ki işte. Seni kimse paramparça edip çekip gitmemiştir, kimse senin kadar küçülmemiştir ki. Asla kimse senden daha aşağı olmadı ki şu hayatta. Sen kandıran, sen aldatan, sen ufak zevklerin kadını olmadın mı hep? Sen bir yalana kul olup da peşinden sürüklenmedin mi? Sen bir resmi miras bırakıp, anıları çöpe atıp da boş hayallerle yaşamaya çalışmadın mı?

Deniz Sohbet
Deniz Sohbet

Bensiz Nefes Alamıyordun

Şimdi aldığın her nefeste davam var, hakkım var, alacağım var. Sen gününü gün ederken, ben acı çekiyordum buralarda. Nasıl bir kafa ile hayat yaşıyorsun bilemiyorum. O hayatın da sende alacağı var muhakkak.

Zamanı gelince sana o verdiğim bedava nefesleri çok yüksek değerlerle iade etmeni isteyeceğim elbette. Bu; mahşerde mi olur, bu dünyada mı, Araf’ta mı? Onu da Allah bilir artık. Sanki hep gerçek sevilenler davalı olmayacak ya, elbette gerçekten sevenlerin de dava açacağı zamanları hep beraber göreceğiz.

Bensiz nefes alamıyordun değil mi?

Ne kadar yalandan alıyormuşsun meğerse o nefes dediğin soluklanmayı. Şimdi kimlerin göğsünde yalandan soluklanıyorsun ya da kalleşçe kandırıyorsun kiralık nefeslenmeleri?

Şimşek kadar hızlı çakıcam nefesimi yüzüne inan. İçinde kin, nefret ve acı biriktirdiğim nefesimi sana iade edeceğim. Hırsımdan dağları tanımıyorum karşımda, senden yana ne varsa kaldırıp attım bir kenara. Yine de nefretimi yüzüne kusmam için ne gerekiyorsa söylemeye, ne istiyorsan ona koştuğunu bile bile sana ah etmeye devam edeceğim.

Kirli beyninle bedenini birleştirip, satılık yüreğine güzel bir meydan dayağı atacak olan, kanlı yaşlar akıtan gözlerimi bir daha asla göremeyeceksin. Varsın ben seni kaybetmiş olayım, şerefimi kaybetmekten daha iyidir bu.

Şeref nedir dediğini duyar gibiyim. Şeref, senin gittiğin gün attığın kazığı izleyen o zavallı adamın ağzından bir türlü çıkmayan küfre denir.

Www.Denizim.ORG

SubaT

29.06.2018

Nefes Alamıyordun
Nefes Alamıyordun

Bensiz Nefes Alamıyordun” için 2 yorum

  • 29 Haziran 2018 tarihinde, saat 01:41
    Permalink

    Sozlerin o kadar anlamlı ve ictenki benim cumlerim onlarin yaninda manasiz kaliyor ne yasadigini ne hissettiğini az biraz bilsemde bir bayan olarak vicdanim sizliyor dusunmekten kendimi alamiyorum insanlar neden bu kadar nankor olmus elindeki hazineyi niye kiymet bilmezler degerini anlamazlar illede bi yerden darbe yiyince mi anlarlar karşıdakine ne yaşattığını ozaman mi dank diye kafasina gelir senin bu guzel yuregin hic uzulmesin birgün gelir darbe atanlar kosarak gelir geldiğinde seni bulmasina izin verme kalbine guzel insanlar al özelliklede seven kalbi sana ait olana 3 4 kisiye bölünmüş birine alma ki farkini goster adam gibi sevmeyi

    Yuregi guzel insan AsLaN 😉

    Yanıtla
  • 29 Haziran 2018 tarihinde, saat 08:20
    Permalink

    Bizim yaptığımız yanlış hep aynı değil mi! Yanıbaşımizda bizi gerçekten seven değer veren insan dururken aşkı sevgiyi uzaktan aramak.Ey insan ne zaman ayırt edeceksin gerçek sevenle, sevmeyeni hâlbuki kaç kere yaşadın tecrübe ettin. Aldatılmış, örselenmiş, kırılmış, değersizlestirmis kalp acısı nasıl oluyor iyi biliyorsun.Nefesi sevdigiyle alan tüm kalplere selam olsun.

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir