Biz Ne Ara Öldük

Biz Ne Ara Öldük. Hakikaten de biz ne ara bu kadar garip bir şekilde yaşayıp, bir daha geri dönmemek üzere geçip gittik buralardan. Aşklardan, sevdalardan, adamlıklardan ne ara vazgeçip de kendimizi arar olduk adeta. Yitip giden bir sürü dostluk vardı, sevgi vardı, kalleşçe satılmamak vardı. Bakın şimdi geriye ne kaldı sizce? Koskoca birer hiç, birer yalnızlık, birer insansızlık kaldı yarınlara. Hiç derin olmayan sığ bir su birikintisi idik. Onu da dostlarımız kuruttu deyip, kıraç topraklara bir garip seher yeli olduk. Bak şimdi bir bir  öldük, biz öldük, sahi biz ne zaman öldük, ne ara öldük.. Biliyor musun?

Ölüm kol geziyor adeta aramızda. Yalnız başına değil hem de. Yanında yalnızlık, kalleşlik, terkedilmişlik, çaresizlik ve intiharlar var. Bir şarkının ezgisi gibi mırıldanıp duruyor intikamını, alacağı zamanı bekliyor sinsice ve kalleşçe. Canından bezdiren bir yalnızlık şarkısı gibidir ölüm aslında. Yada insan vücudunu kaplayan ve sinsi sinsi yavaş yavaş öldüren bir kanserli kitle gibi, bir habis ur gibi, büyümez ama kaldığı yerde her gün öldürür seni içten içe, bir kan emici vampir gibi içini dışını yer eritir bitirir.

biz
biz

Biz Ne Ara Öldük

Bizi dostlarımız öldürmedi mi hep, onları açtığı yaralar yok etmedi mi, onların dünyasına dahil olmadık mı istemeye istemeye? Biz ne ara öldük? Ne ara böyleyiz? Niye sevdalanacak kimseler varken, gidip de yükseklere tutulduk? İşte bu soruları kendimize sordukça, cevapsız kalmaya devam edeceğiz. Esasında bunu sadece topluma sormamız lazım. Çünkü tüm cevapları ancak karşımızdaki insanlar bize bakarken verecektir.

Biz her zaman doğruluk dedik, onlar hep eğri kaldılar. Aslında beraber ölmedik mi? Tüm değerlerimizle birlikte hem de. Yıkılıp giden hayatlarımızla alakalı ne yapmışsak, sadece o hayatların bize verdikleriyle yetinmek durumunda kaldık.

Samimi olan her insanı bir kenara attık, gerçek yaklaşımlarıyla bizi sevenlere bakmadık aslında. Yalanlara ve ihanetlere boyun eğdik hep. Kaybetmeden kazanmayı öğrenemedik. Ve en sonunda da öldük, hakikaten biz ne ara öldük?

Denizim.ORG

SubaT

22.10.2018

ne ara öldük
ne ara öldük

 

 

Biz Ne Ara Öldük” için 3 yorum

  • 22 Ekim 2018 tarihinde, saat 17:40
    Permalink

    Ne ara olduk biz insanlara güvenmeyi unuttuğumuz gün öldük. Emeğine saglık

    Yanıtla
  • 22 Ekim 2018 tarihinde, saat 19:27
    Permalink

    Bizi olduren sey sahte sevgiler ve yalan samimiyetlerdi.Gercek degerler hicbir zaman kaybolmaz kalir seninle en zor zamanlarda bile.Siz öldügunuzu sanirsiniz herseyden vazgectiginizde.ansizin biri cikar karsiniza elinizden tutar.Ve ben yanindayim der…

    Yanıtla
  • 22 Ekim 2018 tarihinde, saat 20:10
    Permalink

    Nefes aldığımiz sürece umut vardır.Biz ölür ölür tekrar diriliriz.Katil insanlar ne kadar çoksa ,hayat veren insanlarda o kadar çoktur. Yeterki onları hayatimiza dahil edelim. Değer verelim. Emeğine sağlık Şubat.

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir