Sana Doyasıya Yazıyorum

Sana Doyasıya Yazıyorum. Her kelimem hasret, hem cümlem özlem, her kalemim acı ve gözyaşı dolu satırlara imza atmakta. Durmayan yürek acım bir türlü sana doyamadı, sana doyuramadı kendi kendini. Buralar yanar demiştim sen gidersen, bak işte içten içe kanayan yaram oldun gidişinle. Bir kuşun kanadındaki özgürlük kadar anlamlıydı sevişlerin… Şimdi ayrılığın sevdasına bakıyorum boş ellerimle. Bir sana yanmış, bir sana yakılmıştı gözlerim, hasretle.. İyi bakamadığın, baktıkça anlamını veremediğin bir sevdanın kurgusuyla benzetmiştim kendimi sana.

Kuşlar uçardı değil mi?

Kanat çırpardı özgürlüğe, sevdasından yorulmadığı eşine ağlaya ağlaya veda ederek bir köşede can veren o garip serçeyi hatırladın mı? Eşi hasta diye başında günlerce ağlayan o tüylü köpeği hatırla. Bak aşk ve sevda ikimize has değil belki ama yine de biz de onlara uyduramadık kendimizi değil mi? Halbuki onlar hayvan, biz insandık. Biz daha duygulu ve gerçekçi düşünmekle hareket edebilecekken, neden buralarda yalnızız ki?

Kimseler görmesin gözyaşlarımı artık, sen de görme. Sen de git, hep gidin diyorum tüm acılarıma, her beni yerimden oynatan zelzele misali gidişlerine de alışmaya çalışıyorken gene yalnızım, gene kimsesiz.

Duygular da ölüyormuş değil mi?

Sana Doyasıya Yazıyorum bak, doyasıya ağlıyorum sabah akşam, doymadan hem de..

Kimse bilmiyor ki neden ağlıyorum, ağlıyorum işte, sana ağlıyorum, belki de yitip giden bize, kimsesizliğimize…

Biz aslında çok da yalnızdık beraberken. Sen beni unuttun şimdi ama zaten aklında yokmuşum baksana. Yine de bir şey yapabildim diyemem hatırana..

Bu kış çok soğuk geçecek biliyor musun? Bu kış çok yalnız olacağız ikimiz de..

Kar yağacak üzerimize, hiç birinin eli birbirine değmeden yere düşecek o kar taneleri. Bizim gibi aynı..

Biz de beraberken elimizi tutamazdık ya.. Hep bir ürkektim sana, hep bir utangaç. Dalgalı bir denizin sahildeki küçük koyu gibiydik aslında. Hep tutarsızdık ama ben sana doyamıyordum hiç, ben sana kıyamazdım ki, ellerinden tutmaya korkardım ya hani?

Hadi bana bakma öyle derdin..

Bakmadım, bakamadım ki gözlerine..

Sen kırılma, üzülme diye, seni sevemedim bile.. Sen bende sevda yüklü bir kervan gibiydin, ben  ise sana yanmış bir bedevi.. Bak çölümde bile sıcak yok, ıssız ve soğuk geçecek bu mevsim…

Yine de Sana Doyasıya Yazıyorum.. Usanmadan hem de.. Çığlık çığlığa..! Avazım çıktığı kadar sessizlik içerisindeyim, sana…. Ve gene susuyorum. Bir fırtına var içimde şimdi, tüm hayallerimin çatısını uçuran.!

Denizim.ORG

SubaT

30.10.2108

Doyasıya Yazıyorum
Doyasıya Yazıyorum

 

Sana Doyasıya Yazıyorum” için bir yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir