Sesim Olman Lazım

Farz et bu benim son yazım. Hiç bu denli başıboş olabileceğini düşünmezdim vicdanın. Gözüme renk verme ! Bu kez atarlıyım… Nefesim ensende ! Sabrı taşırmak için bu vakit erken ve geç gelme yahut gelmeyeceğini bildir evvelden. Özenle yetiştirdim, umut büyüttüm ! Sevmeyeceğini bildiğim halde kör kütük severken. Tecrübelerden bir kadeh içerdin. Kafayı bulur, sapıtır acı çekerdin hep. Bana çatar, bana kızar ama dönerdin. Ben de gülerdim. Ölmek hüner ya hani. Beni de bekleseydin ardından gelirdim. İçime sinerdim. Beraber intiharlar koklardık. Tepki beklerdin… Vekil olman lazımdı !

Bir yaşıma daha girdim. Bunun önemi yok. Ay yıla, yıl güne bakıp demleniyor. Kalp atmıyor eskisi gibi. Yaşamak tam tersine vermiyor keyif. Hayat dediğin uzun metraj film ama geçer vakit bitmez sanıp deli gibi dolanırız etrafta. Çatarız etrafa pahalı silahlarla gösteriş yapıp. Bana bir mektup atın. İçine sevgi katın. Nefreti satır aralarına sıkıştırın. Belki bunu da fark etmem. Yine biz eskisi gibi dost kalırız telaş etmem. Özürlü devamsızlık sınıfta bırakadursun isteğimi. Bütün benliğimi çaldı zevkler. Ben büyümemişim. Zamanla çocuklaşmışım. Sesim olman lazımdı !

Sesim olman lazım. Utanırım, düğümlenir dilim konuşamam. Susar, gücenirim.
Kafa tutarsam ezilirim. Lafa tut gecikirim…
Duyman lazım. Bağıramam, üfleyemem nefesimi suratına.
Uyuyamam. İçimdekine sarılıp çığlık çığlığa kalırım bir başıma.

Alper Ayyıldız

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir